1. Lokales
  2. Eifel

„Jäng jätt op Platt“, Teil 2: Könk on Knäll

„Jäng jätt op Platt“, Teil 2 : Könk on Knäll

„Jäng jätt op Platt“ – unter diesem Titel möchten wir in loser Reihenfolge die Eifeler Mundart pflegen. In der zweiten Folge von Günter Krings geht es um die „Könk on Knäll“, also die verschiedenen Bezeichnungen für Kinder, von denen Familien früher noch mehr hatten als heute.

rreVjö toeth ed cLkü jime ökKn wi ehac.cüdskzh Em Snechtt oewnr et jornéiev fnöev er jliaF,mee dtta cehht,es atdt te Feamilej otm vlel jemi nöKk j,ofo örvve ohoc ne lDee jeealmFi di keen eoddr önwjrnei ökKn .oetht Nu ttho m’r överrj lvel imej Wardö vrör kön“K„ iw kü.ch nWne aOp csmadnNaeha ,thot ad momk di azejn ascaBjh smuse eoDrp odedr coho anv clreahbördihK fKfeae ödnrek on heucK sse.ä

’rM nntko ooch at öns ,rörhe tdta mmeös :aats Om hta,eeKctrp id oteht ne ezanj gcsrhnaeaM kön.K Dtat aveLe vna könK etslp hcse öjrevr essiétmn op re oßSrt a.fa nO ad nonkt te ans dköc lhäl erawe, nnew di lnKlä do am epelSl .orrwe D„i länKl tnod ückh chno esn iw er,tkcröv et dwrié ckZi datt edi olhScl were t“ägvnaa saat edi mmaM .annd läSde cethrbju uéwr atdt awrdo na:tleK „oLss sos kKön ne ,Rwou ssap vvreel op dign eej aneKtl .o.“p

On rjrveö htto ttne eedsjd nöKk e emrZmö em usu.H Do lehsfeec id sMcök kdcö all po menen ,Zrmmeö ssimeént tmot iwez ne ennme täB.t D„i reddmeva s“näg!P atas r,’m ewnn ’mr sceefjth rrwo veövr öKnk, newn se jttä eltaajsta oeth.t i„D sägnP smuse önehger eDpro htna ssoe pupJ rs“ce.vhardie ohOc datt dorwa Puuet asta ’,mr nwne rm’ etnt ttjo op nköK ez lakae ott.h nO do oofj te hnoc Kmeesnoa„“n vrör nkö:K maleneK ewrro knele k,nKö ne snipKr rorw neen nkenle gno,J ne oSpprt orrw at e ebesj ßrjöer iw en psiK,nr enne Kteltö wror e njaz enlke .öKnk e„eN, attw ttha er do rvör enne evnig t!etöKl“ neJgo on dsächreM jof hooc vöjer iw .chekhsüdzaca

Üesbgtrzenu

erFühr ntahte ide ineaimlF rhem Kndrie las u.heet Im htcuntDrshci ewanr es fnüf pro ,Fialiem ads tß,ieh dssa se emnFiial gba imt ilev herm ien,rdnK ebra uhca miailn,eF eid eekni dKnrei erod gwnreie sla ffün .haettn eFhürr gab es in umserne Dtlkeai lvei rehm rWeötr rüf dsa oWtr d.K“„ni nenW oveGtßrar tsgNmaena th,tae dnna nakem lale drnKei der tfhetdraanwVsc umz faKfee dnu uncKhe.

anM tkonne daalms uhca sohcn lma rn,öeh sasd enjdam teasg: ieD ienilFma ma nKdacfrphie thaet gzna eeliv er.idnK sDa neeLb red eindKr eiplset shci isnte teimsens auf edr reSatß ba. Und dann nkeont se cnhso aml erhs ualt erednw uaf erd ßaerS,t nnew eid elinve Krdine rotd ptl.enesi eiD„ eKdnri tnu eehut ohcn mal eiw trüvkc,re es dirw e,tZi sads ide Sheclu wedire ntn“agäf, agste nchmae tutMer ndna. nlteeS tgerhcuba uwder sda Wtro „en“t.Kal s„saL usnere rneidK ni e!uRh Pass rlbeie fau dinee ieegenn nKrdei a!“uf

hrFrüe tthea hntci sjeed indK ien rmeZim im Hasu. aD fieenhlsc eid dneKri oft alel zmseuamn auf menei ime,mZr imtsnees uz iewtz in eneim tetB. D„ie ademmntrev sP„,äng“ agtes na,m nwne anm legeahtnun erüb Kdreni r,wa nenw ide asw talgletens .nthaet e„Di rednKi sau med ntenehir fDor habne nrnusee efoJs “v.rgpeeültr Auhc ads trWo etu“„uP rdweu hatecbugr, nenw nma htinc gtu afu nidrKe zu sernpech aw.r Desei bidnee etrWör aewnr niee wtdenaeber gsuseaA reüb rKn.ide rbAe se bag ahuc nsKmaneeo frü ed:nKri lK„“enmea erawn neilke Knedri, nei piK“ns„r raw nei nkeirel e,Jugn ien oS“trp„p arw chson asetw rßeögr asl ein i,Krpns neie t“e„Ktöl rwa nei gzan leksein .inKd i,neN„ saw athb ihr rfü nie önscshe d“Kni! nJneug nud häcndMe gab es admasl wie uach tuhee.