De Knuoke sind ant knacke

De Knuoke sind ant knacke

Hujo, säät Hännes förr mech, wat sässe ejentlech va Schmitze Pitter? Ech sach, minne leeve Hännes, wat es dann möt dämm loss? Mosse dech enns fottdoon, säät Hännes, dä lange Pitter es övver foffzech Johr mem Raad jefahre.

Alles hät dä alde Jeck op sinne Drohtäesel avklabastert. Hä fohr domöt no de Kull werke on döx jenoch han ech dämm meÔm Raad jetroffe, wenn dä förr sin Frau enjälle fohr. Pitter wor ömmer meÔm Raad ongerwäechs. Dä Jeck fohr sojar mem Raad en Urlaub - och wenn et bloß bös Heimbach en de Eefel wor. Ejal wo de dämm treffe dings, Pitter hot ömmer et Raad drbey.


Vörreje Wäek han ech jedäät, du süss net rechtech. En Höckelhoeve vör et Roothuus hömpelt Pitter ohne Raad övver et Trottewaar. Ech sach Pitter, hant se dech et Raad jeklaut odder hässe plattjafahre? Nix va alledämm, meenet hä. Et löpp nix miee. Min Been maake net mie möt. Seit e paar Wäeke han ech Ping em Kreuz on janz komisch knacke en de Kney. Ech heel et va Ping net mie uut. DÔr Doktor meenet, dat wüer alles verschlieete Kroom. Wä wie ech johrelang dur Wenk on Wäer meÔm Raad jefahre wüer, dä hät et nett bloß en dr Röck - dä hät de Knuoke kapott. Süsse Hännes, säät Pitter, dröm han ech mech jetz op minne alde Daach enne jebruggde VW jejolle.


Dä Schmitze Pitter, dat wor jo en jong Johre enne Sportsmann, dä ömmer op sin Jesonkheet bedäät wor. Wä ävver dat Raadfahre - en Wenk on Wäer so övverdrieeve hät, wie dä, kritt jetz op sinne alde Daach de Quittung. Dä Jeck sollet ma jätt fröhjer möt dat Raadfahre opjehuet han, dann höt dä hüüt ken Ping en dÔr Röck on och ke knakke en de Knuoke. Ech bön jeddenfalls enns jespannt, wie dä Schmitze Pitter op sinne alde Daach möt dä gebruggde VW fäedech wöd. Hoffentlech kritt hä ke knacke en de Kney, wenn dä op de Brems träene mot.